Nagrody

Styczeń 4, 2010

Nagrody na Plus Camerimage przyznawane są od 1993 roku. Do najbardziej znanych i uhonorowanych osób należą: Piotr Sobociński(laureat złotych i srebrnych żab za „Trzy kolory: czerwony” oraz „Siódmy pokój”), Dick Pope(między innymi za „Iluzjonistę”, „Vera Darke”), Janusz Kamiński(za „Motyl i skafander”), Krzysztof Ptak(za „Dom zły”), Anthony Dod Mantle(za „Slumdog. Milioner z ulicy”), Marcin Koszałka( za „Rewers”). Na Festiwalu przewidziano nagrody także za zdjęcia do wideoklipów(Shawn Kim za teledysk do utworu Wrong zespołu Depeche Mode). Festiwal ten to nie tylko wręczenie złotych, srebrnych i brązowych statuetek. To przede wszystkim spotkanie operatorów, warsztaty filmowe, różne seminaria, dyskusje i debaty, pokazy filmów, etiud studenckich. Obecnie zawisły ciemne chmury nad kolejną edycją Plus Camerimage, miasto nie jest w stanie sfinansować kosztów wydarzenia. Miłośnicy, znawcy i fani kina oraz filmu nie chcą dopuszczać takiej myśli do siebie. Są oni zdania, że tak prestiżowy festiwal daje wiele możliwości przede wszystkim polskiej kulturze i kinematografii.

Dzieje się

Lipiec 16, 2009

W całym przedstawieniu „Niewidzialni” udział wzięło tylko dwóch bohaterów – dyrygent i słynny kantor z piątek alei w Nowym Jorku – Joseph Malovany. W Gesher Theatre – izraelski teatr, wystawił niekonwencjonalną sztukę, która wywołała sporo kontrowersji. Spektakl pod tytułem „Adam Zmartwychwstały” opowiadał historię Adama, więźnia obozu koncentracyjnego, który po uwolnieniu trafia do szpitala psychiatrycznego. Jest to zaskakująca opowieść o Holokauście. Na tą edycję Festiwalu formacja artystyczna „Łódź Kaliska” przygotowała specjalny, nowy projekt. Tematem jego była wszechobecna konsumpcja i kultura masowa. Nie zabrakło także imprez filmowych. W Łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej odbył się ciekawy cykl filmowy pod tytułem „Czterech wielkich, czterech kultur”. Trwał on pięć dni, w których zobaczyć było można filmy takich znakomitych reżyserów jak Roman Polański, Wojciech Has, Andriej Tarkowski czy Volker Schloendorff. Do najważniejszych przedstawionych tytułów należały: Blaszany bębenek, Rękopis znaleziony w Saragossie, Nóź w wodzie oraz Solaris.

Łódź to miasto rozwijające się w wielu kierunkach. Od dwutysięcznego drugiego roku odbywa się tu cyklicznie międzynarodowy festiwal. Jego ideą jest oddanie szacunku i uznania dla czterech kultur, które przyczyniły się do stworzenia kultury tego miasta. Do nich zalicza się między innymi kulturę żydowską, polską, rosyjską i niemiecką. Dziesięciodniowy festiwal łączy w sobie wszelkie rodzaje sztuki, między innymi: film, teatr, malarstwo czy fotografię. Odbywa się on cyklicznie od dwutysięcznego drugiego roku. Powołał go polski działacz, rodowity łodzianin Witold Knychalski. Twierdził on, że cały dorobek ludzi żyjących w Łodzi od pokoleń nie może być zapomniany i zniszczony. Festiwal ten nawiązuje do wielokulturowej Łodzi, w której ludzie różnych narodowości znakomicie ze sobą współpracowali. Pierwsza edycja była dość skromna. Teatr Wielki – Opery Narodowej przedstawił inscenizację jednego z dzieł Karola Szymanowskiego. Odbyły się także dwie wystawy fotograficzne. Być może nie był to wielki festiwal przyciągający setki tysięcy fanów, lecz był to znakomity początek do stworzenia czegoś pięknego.